Spirituele Kerst slotbeschouwing 6 januari: neerdaling van de heilige adem (Epifanie)

Hieronder volgt de laatste beschouwing uit het boek Spirituele Kerst, handreiking voor bezinning en bezieling rondom Kerstmis en oud en nieuw.

De datum 6 januari wordt in de christelijke traditie gezien als het einde en ook als het hoogtepunt van de kerstperiode die begint met de kerstnacht van 24 op 25 december. De beschouwing van vandaag is dan ook de laatste van het online-programma ‘Spirituele Kerst’. Zestien dagen lang ben je met ons aan boord geweest op een reis langs de niet voor het oog waarneembare dieptes van het Kerstverhaal.

Op 6 januari wordt herdacht dat de drie koningen of wijzen uit het Oosten arriveerden bij Jozef en Maria om de pasgeboren Jezus te vereren met de geschenken goud, mirre en wierook. Het verhaal over de verering door de magische priesters is een uitnodiging om ons hoofd, ons hart en onze handen in dienst te stellen van de nieuwe ziel, van de Ander-in-ons, van de pasgeboren Jezus in onszelf.

Op 6 januari wordt echter ook een gebeurtenis herdacht die volgens de overleveringen precies dertig jaar na de verering door de magische priesters plaatsvond: de doop van Jezus door Johannes de Doper in de rivier de Jordaan. Bij deze doop verbond de kosmische Christuskracht zich met de stoffelijke mens Jezus. In hoofdstuk 64 van het Aquarius Evangelie lezen we daarover:

“Toen leidde Johannes Jezus naar de rivier bij de doorwaadbare plaats en hij doopte hem in de heilige naam van Hem, die Jezus gezonden had om de Christus aan de mensen te openbaren. En toen zij uit de rivier opstegen, daalde de heilige adem neer in de gedaante van een duif en zette zich op het hoofd van Jezus.

Een stem uit de hemel zei: Dit is de zeer-geliefde zoon van God, de Christus, de geopenbaarde liefde van God.”

Aquarius Evangelie 64 : 11-13

Hiermee wordt duidelijk waarom 6 januari ook “het feest van Epifanie” is genoemd, want Epifanie betekent ‘verschijning uit de hoge’. In onze samenleving kent bijna iedereen de achtergrond van het Kerstfeest: de herdenking van de fysieke geboorte van de mens Jezus. Maar slechts weinigen kennen de achtergrond van Epifanie: de herdenking van de bovenzinnelijke “geboorte” van Christus in de mens Jezus.

Het kerstverhaal over de geboorte van Jezus wordt maar in twee van de vier evangeliën van het Nieuwe Testament beschreven. Alle vier Bijbelse evangelisten besteden echter aandacht aan de doop in de Jordaan, waardoor de mens Jezus van Nazareth “Jezus de Christus” werd. De bovenzinnelijke geboorte van de Christus is dus minstens zo belangrijk is als de lichamelijke geboorte van de mens Jezus.

De schrijver van het Evangelie van Johannes – dat was een andere persoon dan Johannes de Doper – hecht veel waarde aan het gegeven dat de Christuskracht zich verbond met een mens die in een stoffelijk lichaam leefde op aarde. Want in de proloog van het Johannes Evangelie, dat algemeen wordt beschouwd als het meest gnostieke evangelie in de Bijbel, schrijft hij dat het Woord – een aanduiding voor de Logos of Christus, is geïncarneerd op aarde:

“Het Woord is mens geworden en heeft bij ons gewoond, vol van goedheid en waarheid, en wij hebben zijn grootheid gezien, de grootheid van de enige Zoon van de Vader. Van hem getuigde Johannes toen hij uitriep: ‘Hij is het over wie ik zei: “Die na mij komt is meer dan ik, want hij was er vóór mij!”’ Uit zijn overvloed zijn wij allen met zijn goedheid overstelpt. De wet is door Mozes gegeven, maar goedheid en waarheid zijn met Jezus Christus gekomen.”

Het Evangelie van Johannes 1 : 14-17 

In de afgelopen vijftien beschouwingen kwam steeds naar voren dat we de gebeurtenissen in de evangeliën kunnen zien als processen die in onszelf optreden als we de gnostieke weg gaan. De innerlijke geboorte van Jezus is nog maar het begin van een spiritueel pad waar we ons richten op de vervulling van de innerlijke opdracht: het herstellen van de levende verbinding met het hoge goddelijke domein waaruit we zijn voortgekomen.

In het programma ‘Spirituele Kerst’ hebben we vier verschillende geboorten uit het Aquarius Evangelie toegelicht. Het gaat om de geboorten van achtereenvolgens: Maria, Johannes, Jezus en Christus.

Deze vier figuren zijn ook aspecten in onszelf en kunnen dan geruime tijd naast elkaar tegelijkertijd tot ontwikkeling komen. Het is dus niet zo dat Maria verdwijnt als Johannes verschijnt. En Johannes verdwijnt niet direct als Jezus verschijnt. Hoe kunnen we die vier geboorten zien?

  1. De geboorte van Maria verwijst naar het vernemen van de innerlijke opdracht.
  2. De geboorte van Johannes verwijst naar het voorbereiden van de innerlijke opdracht.
  3. De geboorte van Jezus verwijst naar het volvoeren van de innerlijke opdracht.
  4. De bovenzinnelijke geboorte van Christus verwijst naar het voltooien van de innerlijke opdracht.

Wat wordt er eigenlijk verstaan onder dopen? Onderdompeling om reiniging te bewerkstelligen! Johannes zei:

“Ik doop met water, als symbool voor de reiniging van de ziel; maar wanneer hij komt, die komende is, voorwaar, hij zal dopen met de heilige geest en met vuur reinigen.”

Aquarius Evangelie 63 : 23

Onderdompeling in water kan natuurlijk letterlijk bedoeld zijn. Maar in spiritueel opzicht is de waterdoop het opgenomen worden in het hogere krachtveld van een levende spirituele traditie. Als gevolg daarvan kan de geest-vonk in het hart opvlammen en een vernieuwingsproces in gang zetten.

Dopen met vuur houdt in dat de kosmische Christuskracht in het menselijke stelsel ontvangen en werkzaam wordt. Je kunt begrijpen dat een zuivering van de persoonlijkheid nodig is zodat deze wordt voorbereid en afgestemd, anders zouden de hoge spirituele krachten niet kunnen worden ontvangen. De doop met vuur doet verborgen krachten in het hoofd opvlammen.

Na de doop in de Jordaan trok Jezus, die vanaf dat moment de Christus was, zich eerst veertig dagen terug in de woestijn. Daarna begon hij aan zijn uiterlijke opdracht in de wereld op basis van de innerlijke opdracht die hij had voltooid.

Het grote Christus-mysterie is een mysterie dat niet zomaar met ons gewone denkvermogen kan worden begrepen. Toch kunnen we er ons wel een voorstelling van maken, bijvoorbeeld aan de hand van de volgende gedeelten uit het voorwoord van het Aquarius Evangelie.

“Voor de schepping was, wandelde de Christus met de Vader- en Moedergod in Akasha. De Christus is de eniggeboren Zoon, verwekt door de almachtige God, de God van Liefde. De Zoon wordt de Christus genaamd omdat hij, de Universele Liefde, op zichzelf was gezet om schepper, verlosser, behoeder te zijn van alle dingen, van alles wat is of ooit zal zijn.

Door Christus worden alle dingen behoed; en als zij vallen is het Christus die hen weer opheft. De universele liefde doordringt alle eeuwigheid en zo heeft de liefde geen einde.

Volmaking is het uiteindelijk doel van Leven. Een zaadkorrel is in zijn embryonale staat volmaakt maar het is bestemd om te ontkiemen, te groeien. In de bodem van ieder stratum worden deze zaadkorrels, deze Gedachten Gods, gestrooid. De zaden van het protoplast, van de aarde, van de plant, van het dier, van de mens, van de engel en van de Cherubim. En zij die deze zaden, door Christus de Liefde, zaaiden, bevalen dat zij zouden groeien en te langen leste in ontelbare jaren zouden terugkeren tot de grote korenschuur van de  Gedachte, een elk als een volmaakt exemplaar van zijn soort.

En in de grenzeloze Liefde-zegening werd de mens heer en meester gemaakt van protoplast, van aarde, van dier. En Christus verkondigde: de mens zal alle heerschappij hebben over alles wat in deze strata van leven is; en het was zo. En hij die de heerschappij aan de mens gaf, beval dat de mens zou regeren door Liefde.

Maar de mensen werden wreed en zij verloren hun vermogen om te regeren en protoplast en aarde, plant en dier werden vijanden van de mens. De mens had zijn begrip van recht verloren; hij kon de grenzeloosheid van Liefde niet langer begrijpen. Hij kon niets anders zien dan zichzelf en de dingen van zichzelf.

Opdat de Christus dicht bij de mens zou kunnen zijn op al diens levenswegen, opdat de mens de machtige Geest van de Liefde zou gaan begrijpen, manifesteerde de Christus zich voor menselijke ogen en oren door woning te maken in een zuivere persoonlijkheid, die door vele levens heen volkomen was toebereid om een waardige verblijfplaats van de Liefde te zijn.

Aldus maakte Christus de macht van de Liefde om te redden openbaar; maar de mensen vergaten zo spoedig en zo moest Christus, de universele Liefde, zich steeds opnieuw manifesteren.”

Aquarius Evangelie, gedeelten uit het voorwoord

 

Citaat Spirituele Kerst slotbeschouwing 6 januari

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *